این کارخانه که با بیش از سه‌هزار میلیارد تومان سرمایه و ظرفیت تولید ماهانه ۱,۵۰۰ تن محصولات آلومینیومی تأسیس شد، امروز تنها با ده درصد ظرفیت اسمی کار می‌کند؛ واقعیتی تلخ که عمق عقب‌ماندگی مدیریتی را آشکار می‌سازد.

در حالی که آلومینیوم کاوه از منظر تکنولوژی و ماشین‌آلات یکی از خاص‌ترین کارخانجات کشور است و توان تبدیل شدن به کارخانه مادر در تولید قطعات خودرو، تجهیزات نفتی و پتروشیمی و ده‌ها صنعت دیگر را دارد، اما سیاست‌های سردرگم و نبود حمایت کافی، این مزیت بزرگ را به تعطیلی تدریجی سوق می‌دهد.

بررسی‌های میدانی شهرآواخبر نشان می‌دهد طی ماه‌های اخیر دستگاه‌های CNC، کوره‌های حرارتی و آبکاری، خط رنگ، بچینگ و حتی تراش و فرز یا فروخته شده یا در فهرست فروش قرار گرفته‌اند. این تصمیم‌ها نه تنها ظرفیت تولید را کاهش می‌دهد بلکه میلیاردها تومان سرمایه‌گذاری سال‌های گذشته را عملاً نابود می‌کند.

پرسش جدی این است: چرا قلب تولید یک صنعت استراتژیک باید تکه‌تکه به بازار آهن‌آلات سپرده شود؟

قرار بود فاز دوم و صنایع پایین‌دستی آلومینیوم کاوه را به قطب مهم آلومینیوم کشور بدل کند و صدها فرصت شغلی دیگر برای جوانان مسجدسلیمان فراهم آورد، اما پس از هشت سال این وعده حتی به مرحله اجرا نرسیده است. این تعلل در منطقه‌ای با نرخ بالای بیکاری، معنایی جز بی‌برنامگی و بی‌توجهی به آینده شهرستان ندارد.

طرح طبقه‌بندی مشاغل از آغاز فعالیت وعده داده شد اما هنوز اجرا نشده است.

مطالبات سال گذشته کارگران به تعویق افتاده و تبعیض آشکار در پرداخت‌ حقوق میان واحدها وجود دارد.

واحدهای فنی کمترین حقوق را دریافت می‌کنند و سرویس ایاب‌وذهاب گاه یک روز در میان برقرار است، رفتارهایی که انگیزه و بهره‌وری نیروها را به شدت کاهش داده است.

زنگ خطر محیط‌زیستی؛

طبق شنیده ها در بعضی از مواقع به دلیل پر بودن چاه‌های دفع، پساب‌های اسیدی کارخانه گاه بدون تصفیه در محیط‌زیست رها می‌شود، اقدامی که سلامت ساکنان منطقه را تهدید و اعتبار صنعتی شهرستان را خدشه‌دار می‌کند.

مطالبه مردم: ورود جدی بنیاد مستضعفان

آلومینیوم کاوه زیرمجموعه بنیاد مستضعفان است؛ بنیادی که فلسفه وجودی‌اش حمایت از محرومان و صیانت از سرمایه‌های ملی است.

اکنون افکار عمومی مسجدسلیمان انتظار دارد:

۱٫ مدیریت ناکارآمد برکنار و تیمی توانمند جایگزین شود و یا در شیوه مدیرت خود تجدید نظرکند .

۲٫ فاز دوم و صنایع پایین‌دستی بی‌درنگ عملیاتی گردد.

۳٫ تجهیزات و زیرساخت‌های فروخته‌شده یا در حال فروش، تعیین تکلیف شفاف شود.

۴٫ سازمان محیط زیست و استانداری خوزستان نظارت فوری و مستمر داشته باشند.

۵٫ مطالبه عمومی آن است که تیم مدیریتی عالی‌رتبه بنیاد مستضعفان، از جمله دکتر دهقان، با حضور در محل کارخانه آلومینیومکاوه، مشکلات را از نزدیک بررسی و برای رفع آن‌ها تصمیم‌گیری کنند.

لازم به ذکر است کارشناسان معتقدند با تزریق مالی ۱۰۰ میلیارد تومانی و خرید چند دستگاه کلیدی برای تکمیل خطوط تولید، امکان اشتغال مستقیم حداقل ۲۰۰ نفر در کوتاه‌ترین زمان فراهم است. چنین سرمایه‌ای در برابر ظرفیت عظیم و ارزش تجهیزات موجود، ناچیز اما حیاتی است.

جوانان مسجدسلیمان با بیکاری و کمبود فرصت‌های شغلی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و آلومینیوم کاوه یکی از معدود امیدهای واقعی آنان است.

اکنون زمان اقدام است؛ فرماندار مسجدسلیمان، نماینده مجلس، استاندار خوزستان و مدیریت بنیاد مستضعفان باید بی‌درنگ وارد عمل شوند. هر روز تعلل، گامی است به سمت خاموش شدن چراغ تنها قطب آلومینیوم شمال خوزستان.