شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان سال‌هاست بدهی بزرگی به مردم این شهر و مناطق آلوده اطراف آن دارد؛ بدهی‌ای که نه با چند متر آسفالت و نه با تبلیغات شهری جبران می‌شود. مهران حسنوند، مدیرعامل این شرکت، هنوز پاسخی روشن درباره وضعیت نابسامان موزه نفت بی بیان و پارک موزه برق تمبی ، منازل سازمانی رهاشده و مخروبه در محلاتی مانند بی بیان و نفتون، توقف پروژه‌هایی چون جاده مسجدسلیمان–ایذه (جریک)، جاده پاگچ و بلاتکلیفی بیمارستان جدید نفت ارائه نکرده است.

در حالی که تیم فوتبال نفت، نماد هویت این شهر، به سقوط کشیده شد، حسنوند حتی حاضر به اظهارنظر یا دفاع از حقوق مردم و هواداران نشد. هزینه‌های میلیاردی – از جمله ۱۸ میلیارد تومان برای آسفالت روستاهای شوشتر – نیز پرسش‌هایی جدی درباره اولویت‌بندی پروژه‌ها ایجاد کرده است.

مردم می‌گویند در حالی که هزاران میلیارد تومان از منابع نفتی در شهرها و استان‌های همجوار هزینه شده، مسجدسلیمان هنوز از خدماتی درخور شأن و سابقه تاریخی خود بی‌بهره مانده است. آقای مدیرعامل، شما در ابتدای مسیر مدیریتی خود هستید بهتر است به جای گرفتار شدن در حاشیه‌سازی و حاشیه‌سازان، تمرکز را بر خدمت به مردم بگذارید و بخشی از وقت خود را نیز صرف توسعه میادین نفتی این منطقه کنید.

پروژه نخاله‌برداری از مناطق آلوده به نفت و گاز که سال‌ها پیش تخلیه شده‌اند، همچنان متوقف مانده و این بی‌توجهی سلامت مردم را تهدید می‌کند. با وجود این کاستی‌ها برخی افراد ذی‌نفع با راه‌اندازی کمپین‌های حمایتی تلاش دارند تصویر مثبتی از مدیریت فعلی ارائه دهند. اما تجربه ثابت کرده است که کار نیکو کردن از پر کردن است؛ یعنی خدمت واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که با تلاش مستمر، برنامه‌ریزی دقیق و دوری از حاشیه‌سازی همراه باشد، نه با چند متر آسفالت و نصب بنرهای تبلیغاتی.