واقعیت آن است که بخش عمده‌ای از دستگاه‌های اجرایی و نهادهای اقتصادی این شهر، نه تنها گزارشی از عملکرد خود به مردم ارائه نمی‌دهند، بلکه اساساً به اصل پاسخگویی و اطلاع‌رسانی باور ندارند. تولید خبر، تنظیم گزارش عملکرد، ارتباط با رسانه‌ها و شفاف‌سازی اقدامات، وظایفی است که در بیشتر روابط عمومی‌ها یا فراموش شده، یا به حاشیه رانده شده است. این در حالی‌ست که مسئولان موظف‌اند طبق وظیفه قانونی و اخلاقی، خدمات و اقدامات خود را شفاف، دقیق و مستمر به اطلاع مردم برسانند؛ چرا که این خدمات، از سرمایه‌های عمومی و در چارچوب نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران ارائه می‌شود، نه از منابع شخصی مدیران.

نبود نیروهای متخصص، بی‌تحرکی روابط عمومی‌ها و نگاه تشریفاتی برخی مدیران به رسانه، باعث شده است افکار عمومی عملاً نادیده گرفته شود. در چنین شرایطی حتی خدمات انجام‌شده نیز به چشم مردم نمی‌آید و سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی به شدت آسیب می‌بیند.

البته نمی‌توان از برخی روابط عمومی‌های موفق چشم‌پوشی کرد؛ واحدهایی معدود که با تکیه بر تخصص، دغدغه‌مندی و تعامل با رسانه‌ها، تلاش کرده‌اند چهره‌ای روشن از خدمات دستگاه خود به جامعه نشان دهند. اما این موارد انگشت‌شمارند و در مقایسه با حجم گسترده روابط عمومی‌های کم‌تحرک، در اقلیت کامل قرار دارند.

اکنون زمان آن رسیده که مدیران اجرایی مسجدسلیمان، نگاهی تازه و جدی به جایگاه روابط عمومی داشته باشند؛ نگاهی مبتنی بر تخصص، شفافیت، و تعهد به پاسخگویی. اگر این نهاد مهم در جایگاه واقعی خود قرار نگیرد، حلقه ارتباطی مردم و مسئولان هر روز کمرنگ‌تر، و فاصله میان جامعه و حاکمیت عمیق‌تر خواهد شد.